Inzoomen of uitvouwen?

Door Klaas van der Veen 2 juli 2015

Ik heb een aantal papieren en digitale producten gemaakt voor geologen, archeologen en ecologen. De wetenschappelijke kennis is verbonden aan een locatie, een gebied. Komen kijken is de beste manier om een gebied te zien.

Een kaart, met daar omheen foto’s, illustraties en tekst is de op één na beste manier. Een papieren kaart? Op web kun je veel meer, met panoramafoto’s, video en 3D-omgevingen. Dit kan fantastische websites of apps opleveren. Inzoomen, uitzoomen en op een marker klikken dat kan iedereen.

Zijn nog redenen om een papieren kaart of vouwvel te maken?

Jahoor.

1) Papier is fysiek. Je kunt het overhandigen. Het is een ding met een ‘unpacking experience’, een kado, en je kunt het neerleggen (op iemands bureau) of ophangen. Een papieren object is degelijk: je weet dat je die niet zomaar maakt, en dat straalt waarde uit.

2) Papier is fysiek. Je hebt er geen apparaat voor nodig, geen verbinding. Dat maakt het heel geschikt om een onvoorbereide bezoeker mee te informeren. Digitale kaarten zijn ‘overal’ maar gek genoeg zijn ze ‘nergens’: je moet vrij veel doen om ze te kunnen zien.

3) Papier is fysiek. In vergelijking met een digitale kaart kan er veel minder op. Belachelijk weinig eigenlijk. Dat is goed. De makers moeten kiezen. Om te kiezen heb je een visie nodig. Een fysiek eindproduct laat dus (als het meezit) beter zien wat de makers bedoelen.

Is een papieren ding waardevoller? En dus geschikter om de waarde van uw onderwerp of uw organisatie over te brengen?

De inhoud, daar ligt het niet aan. De vorm van ‘digitaal’ is lekkerder. Maar het medium, wat is daarmee aan de hand? The medium is the message, is de kreet (Marshall McLuhan).

Een kaart die je zo weer wegklikt, is een boodschap die je zo weer wegklikt.

Papieren manieren om informatie op te dienen hebben vaak eigenschappen die voor begrip, overzicht en aandacht gunstig zijn.

Missie: het moet mogelijk zijn om de waarde die van drukwerk uitgaat, ook digitaal voor elkaar te krijgen.

Natuurlijk moet je techniek bij de tijd zijn: de modernste interactie, kortste laadtijd en fraaie overgangen. Maar ook met echt goeie programmeurs achter me kaatst ik de bal terug: de content moet heel goed zijn. Beter, noodzakelijker dan die van anderen. Zo goed dat je niet wílt wegklikken. Heel, heel veel werk dat u graag doet omdat het onderwerp zo belangrijk is.

1) Een goeie ‘unpacking experience’, een kado krijgen, kan ook digitaal. Je kunt iets ook digitaal op iemands bureau leggen.

2) Ook de onvoorbereide bezoeker kan met een eigen apparaat, zonder al te wilde verbinding, toch iets goeds zien. Zo kun je de onvoorbereide bezoeker meekrijgen. Geen app, die moet je downloaden, maar web. Zorg bij het bezoekerscentrum of in de feestzaal voor goede gratis wifi. Of hang een flatscreen op waar de mensen kijken kunnen.

3) Waardevolle inhoud, net als het sjiekste drukwerk. Ja, je kunt alles wat een geocode heeft op de kaart pleuren. Rete-irritant. Een heel goede redactie, heel goede ordening van alle info, begrijpelijke categorieën en iconen, en de bezoeker blijft, leest en is overtuigd.

En maak daarnaast een papieren versie, omdat dat zo lekker weggeeft. Alle inhoud ligt toch al klaar.

Uw locatie en uw bezoekers, waarmee zijn die geholpen? Zullen we dat eens uitzoeken? Stuur me een bericht of bel me even.

1verkenningen

Verkenningen 2, een onderzoeksproject om beeld, tekst en data op een fijne manier aan een kaart toe te voegen. Kijk op www.verkenningen2.nl

Google Map, customized, als interface voor een lespakket dat op digibord en iPad draait. Zie www.atlantikwallindeklas.nl (ontwerp: Explanation Design (Ruben Daas), uitbreiding en vernieuwing Studio Alloy)

 

Wil je karakter, dan moet je flink ingrijpen. Dat geldt voor papieren producten maar ook voor digitale. Het aangeleverde materiaal is vaak extreem ‘technisch’ en moet meestal ingrijpend gemodificeerd worden voor het bruikbaar is om een verhaal te vertellen aan een bezoeker. Hier een spel voor kinderen over de Limburgse waterhuishouding. (2×1 meter groot)

Google Map met handgetekende overlay. Zie www.verkenningen2.nl.

 

Het ontstaan van het Nederlandse Landschap nam miljoenen jaren. Het is dus een heel lang vel, maar de informatie is toch nog compact. Natuurlijk zou een scrollbare tijdlijn een prima digitale oplossing zijn. De professoren die meeschreven aan deze uitgaven klaagden over de beperkte ruimte, en wilden eigenlijk een heel boekwerk maken. Maar de eis dat het een verzendbaar ding moest worden, dat je zo even mee kunt geven, zette ze aan tot radicaal indikken van de informatie. Dat is een zegen. Een digitale versie, daarbij zouden de schrijvers de noodzaak tot indikken moeilijker inzien. Het is natuurlijk zonneklaar dat compactere informatie ook digitaal bruikbaarder is.

Fietsroute langs watermeetpalen in Friesland. Kaart in potlood (!)

Google Map, customized, met routes en oproepbare mediavensters voor tekst, beeld en data. Zie www.verkenningen2.nl.

Prototype voor een project over het ontstaan van het Zeeuwse Landschap

Reindersmeer, geomorfologische informatie.

Het ontstaan van het Zeeuwse landschap in 4 eenvoudige geïllustreerde kaarten op uitslaanders.

 

Het ontstaan van het Zeeuwse landschap. Tijdperken, dat gaat digitaal makkelijker. Fysiek kun je ook heel voelbaar maken dat je door de tijd heen graaft. (extra probleem: een digitale tijdlijn is continu, je verwacht ook de 8e eeuw te kunnen selecteren. Deze papieren oplossing verhult dat de periodes allemaal van lengte verschillen). De vormen van de eilanden zoals ze in het jaar nul waren, die vind je niet bij Google Maps. Niet erg, voor de historische vorm van Zeeland heb je geen geografisch perfecte kaart nodig. Die is er niet eens.