Het klassieke informatiepaneel

Door Klaas van der Veen 3 augustus 2015

Een fietser in een landschap heeft een leukere tocht als-ie ‘iets’ weet van de dingen die hij of zij ziet. De ouderwetsche manier om die verhalen of informatie over te brengen is het ‘informatiebord’. In een andere waarneming zei ik: elke natuurclub, gemeente of waterschap plaatst een informatiepaneel. Hoe dien je de bezoeker daarmee? Of wil je eigenlijk alleen opscheppen over de goede werken van de afzender?

Natuurlijk is het zo dat terreinbeheerders het beste voor hebben met hun gebied, maar dat is ook hun taak, en we betalen ervoor. Toch: niet elke organisatie is z’n leven zeker, en dan is het niet verwonderlijk dat het bestaansrecht wordt onderstreept door te zeggen

‘Mooi hier hè? Daar zorgen wij voor!’

Ehm, dames en heren van Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, de waterschappen en waterwinbedrijven. Zullen we die boodschap dan wel even heel goed camoufleren? Zullen we de informatie zo goed, zo leuk en zo mooi maken dat de bezoeker het ons vergeeft dat we ons logo er zo groot opzetten? En zullen we onszelf niet méér toe-eigenen, en meer toeschrijven, dan ons toekomt? (Liever: samenwerken. Zie mijn stukje hier)

Zie je een informatiepaneel als advertentie, dan snap je meteen waarom het informatiepaneel nog bestaat, terwijl je met digitale middelen zoveel meer kunt doen. Die zijn onzichtbaar in het veld, een paneel-met-logo niet. Met een app die je nog niet hebt geladen rij je een interessante plek voorbij, een bord attendeert je er juist op.

Maar dan moet de inhoud van zo’n bord je wel belonen. Anders stop je niet voor het volgende, en word je misschien wel helemaal bordenschuw:

‘Wat doen al die lelijke plastic prints in m’n mooie landschap?!’

Ik was begin 2015 lang op reis, en werd onderweg nog het meest blij van borden met bondige tekst (maar niet te summier) en een duidelijke afbeelding van iets dat ik niet zomaar zelf kon zien (de situatie van 400 jaar geleden bijvoorbeeld) of niet zomaar kon overzien (de samenhang van een verdedigingswerk bijvoorbeeld).

Het beste bord toont precies wat je nodig hebt om de waarde van het gebouw of landschap te zien.

Het klassieke informatiepaneel heeft nog steeds bestaansrecht. Misschien is de betere oplossing ‘allebei’: een bescheiden bord met informatie die de ervaring flink vooruit helpt, aangevuld met een URL / QR-code waarmee je de extraatjes op het web bereikt.

Benieuwd? Een kort onderzoek en een presentatie ervan voor uw mensen kan altijd. Mail of bel mij.

Hieronder een voorbeeld: een groot gebied moet informatievoorziening krijgen. We zoomen in op fietsers, en we kijken alleen naar plekken waar die geheid komen, langs bekende routes. Het helpt dat onze directe opdrachtgeefster betrokken is bij de Fietsersbond in het gebied. Opdrachtgever waterschap Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden.

Digitaal? Apps download je niet in het veld dus het zou web moeten zijn. Het digitale medium heeft andere eigenschappen en voordelen, dat moet je weten en benutten. Dus liever geen ‘opengewerkt kasteel’ maar een goed geluidsfragment. Video is geweldig, denkt u, maar een filmpje streamen in het veld, zonder snelle verbinding, dat wekt ergernis. Met relatief weinig inspanning kun je plaatsen of routes toevoegen aan bestaande apps of routewebsites, en een routepagina aan de eigen website is ook zo gebouwd. Het probleem van de fietser die aan uw object voorbijrijdt is te ondervangen door ter plekke een minimaal bordje of paal te plaatsen, met een verwijzing naar web. 

 

De minimale oplossing: een paaltje met QR-code.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            

Mini-informatie op een paaltje met een QR code die naar web verwijst. Op deze plek (Duin&Kruidberg bij Haarlem) is het bereik net aan goed genoeg. (niet gemaakt door Explanation Design)